Heb ik nu gewonnen?

Vannacht toen ik de kamer uit strompelde om een flesje te gaan maken, verwachtte ik plots dat er uit de kast een soort reporter zou stappen, die me zou meedelen dat ik gewonnen had. Dat ik alle proeven had doorstaan in ‘Expeditie Single Mom’ en dat ik daarom de hoofdprijs won, namelijk een gratis derde kind, een man die wekelijks de vuilnisbakken buiten zet, me dagelijks trakteert op een rugmassage, en een paar duizend euro op mijn rekening.

De proeven (ik noem ze even ‘challenges’, dat klinkt spannender) die ik tot nu toe doorstaan heb:

1. Challenge 1 ‘kleutermanagement’: doorsta 15 woeste kleuterbuien op één dag. Voor deze ben ik misschien niet helemaal geslaagd, want laatst heb ik Kleuterzoon geheel tegen mijn principes en tot mijn allergrootste verbazing een tik gegeven. 66 minuten hysterisch brullen was me gewoon te veel. Het ergste is: de tik hielp, hij werd op slag kalm. Wees gerust: ik heb er spijt van en plan er geen gewoonte van te maken.
2. Challenge 2 ‘organize your life’: organizeer je leven met twee kinderen, een 4/5 baan en een huishouden. Mede dankzij ‘Getting things Done’ en ‘Flylady’ lijk ik hier glansrijk in te slagen, natuurlijk met behulp van ouders, opvang, vrienden. Aandachtspuntje: ik ben de laatste weken ook een aantal dingen vergeten, wat niets voor mij is. Dus, volhouden!
Over GTD: https://prinsesopdekikkererwt.wordpress.com/2014/06/22/structopathie-voor-gevorderden/
Over Flylady: https://prinsesopdekikkererwt.wordpress.com/2014/06/13/controle-freakt/
3. Challenge 3 ‘beheers (Z)BB’ (staat voor ‘(zeer) beperkt budget’): dankzij mijn financieel systeem dat ik graag eens toelicht in een post, en waarmee ik alle soorten kosten voorzie en incalculeer, hou ik het hoofd boven water. Laatst wel een uitschuiver gemaakt: een erg goedkope jurk besteld op internet, die het geld dan inderdaad ook niet waard bleek. (Verdomme, een paar tientallen euro’s verspild.) Op dit moment, zo’n twee weken na het storten van mijn loon, staat er nog 56 euro op mijn rekening, maar ik heb boodschappen voor de komende weken en alle vaste kosten zijn betaald. Moet lukken, toch?
4. Challenge 4 ‘weersta X’: tijdens de zeer sporadische contactmomenten heb ik complimenten van de onwillige vader (‘wat sta je leuk met die jurk’) succesvol gepareerd met cynische opmerkingen, en toen ik laatst achter hem stond en dacht ‘wat heeft hij toch een verdomd mooi lijf’ heb ik niet in zijn kont genepen. Ik herhaal: niet.
5. Challenge 5 ‘hou je sterk, ook op mooie momenten’: tijdens het alleen kopen van het eerste paar schoentjes voor Kleine Broer was ik wildenthousiast. Toen ik buitenkwam uit de winkel, kneep het besef dat ik niemand had om Kleine Broer aan te tonen die zijn voeten met nieuwe schoenen de lucht in stak van trots/verbazing, even mijn keel dicht. Maar dan sta je midden in de stad, vervrouw je je (ik schreef eerst: vermannen, maar soms denk ik dat vrouwen sterker zijn), en zorg je dat je de bus haalt.
6. Challenge 6 ‘hou moed, ook al zit alles in het slop’: ik heb niet gehuild toen ook mijn tweede rij-instructeur het opgaf met me, al riep een stemmetje in mijn hoofd dat het leven met een rijbewijs een pak makkelijker wordt en dat ik dat dus MOET (wil) halen. En omdat ik een baan heb die zeer moeilijk combineert met mijn huidige staat, ben ik moedig aan het netwerken. Soms ben ik het eerlijkgezegd kotsbeu, maar na zo’n verkwikkende nacht met Kleuterzoon en Babyzoon zien de dingen er meestal al anders uit (hu-um).
7. Challenge 7 ‘slaapdeprivatie’: ik sta succesvol meerdere keren per nacht op, en ben tussen 5 en 6u20 dagelijks uit de veren. Geslaagd, wat mij betreft.
8. Challenga 8 ‘wees vriend’: ik probeer attent te zijn en aandacht te hebben voor anderen, al weet ik niet in welke mate ik hier voldoe, dat kan ik moeilijk zelf beoordelen.

Zo, als ik de hoofdprijs van ‘Expeditie Single Mom’ niet kan winnen, wil ik liefst naar huis gestemd worden. Vandaag nog, ja. Die andere challenges die nog in het verschiet liggen, hoeven niet perse voor mij. Een troostprijs is ook welkom, ik zat zo te denken aan een dagje sauna, of een middagdutje. Dank!

Advertenties

4 gedachtes over “Heb ik nu gewonnen?

  1. Ik heb geen onwillige man, maar een onwillige moeder – vroeger dus. Toen ik nog thuis woonde, dacht ik ook soms dat er iemand ineens tevoorschijn zou springen en roepen PROFICIAT! Je hebt alles goed doorstaan, nu gaan we ophouden met die onzin, je een prijs geven en je voor de rest met rust laten.

    Wat je eigen uitdagingen betreft: ik denk inderdaad dat je die prijs wel verdient. Ik heb onlangs ook een tik gegeven aan mijn zoon, geen pijnlijke, op zijn pamper. Gewoon zodat hij zou weten dat ik het meende. Ik had er zelfs geen spijt van achteraf. Ik denk dat we de impact van zulke tikken ook niet moeten overschatten. Trek je dat dus maar niet te hard aan!

    Slaapdeprivatie, de ontgoocheling die je voelt omdat je de bljdschap omwille van de eerste schoentjes met niemand kan delen: het lijken me geen gemakkelijke uitdagingen. Ik denk dat ik het er veel moeilijker mee zou hebben …

    • Dag Veerle. Wat erg dat je een ‘onwillige moeder’ had. Een partner is heel essentieel, zeker als je samen kinderen hebt, maar je kan nog afstand nemen of zelfs uit elkaars leven verdwijnen. Een moeder is toch meer ‘voor altijd’.
      Ik vind het wel knap dat je blijkbaar als kind/jongere besefte dat er iets niet normaal was, en niet met jou, maar met haar. En euh, ik hoop dat jij in je leven ook je prijs hebt gekregen…?

      • Ja, een moeder is voor altijd. Ik kan niet ineens zeggen dat ze mijn moeder niet meer is. Maar eerlijk gezegd speelt ze niet meer wat je noemt een betekenisvolle rol in mijn leven. Ik benader haar neutraal, maar dat is ook het maximum wat ik kan doen.
        Mijn leven is nog niet voorbij, en ik denk dat ik pas op het einde kan oordelen of ik mijn prijs kreeg. Al denk ik wel dat ik minder een prijs verdien dan jij, want mijn gedrag was niet lovenswaardig ofzo. Maar tot nu toe is het ok, het houdt me veel minder bezig dan vroeger en ik denk dat ik het een plaats heb kunnen geven.

  2. Veerle, mooi dat je dat kan zeggen. Mijn gedrag is ook niet lovenswaardig. Je doet gewoon in omstandigheden en een context die je niet zelf gekozen hebt, die je liever anders had gezien, je ‘stinkende best’. Dat heb jij volgens mij ook gedaan. En ik vind het mooi dat je je moeder ‘neutraal’ kan benaderen, dat zegt veel over je.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s