plan (h)ART, linguine & een kwartier op de bank

 

Koffie

Terugblikken op een week waarin…

… ik een Italiaans koffieding heb gekocht van een formaat iets groter dan een babysok. Gedaan met meer koffie (zijn kopje) weg te gieten dan te drinken. Besparing van koffie en water, maar misschien vooral een symbool van aanvaarding van mijn nieuwe staat ;).

… ik plots tranen met tuiten zat te huilen bij meneer pastoor. Ik wil Babyzoon laten dopen. Het gebeurt volgende week. Het eerste voorbeeldboekje had een tekst van een geëngageerde papa op bladzijde één. En daar zat ik, te snikken. Gênant. Ik hik er zo tegen op dat ik ongeveer nog ALLES moet doen, zijnde: tekst, boekje, doopkaars, uitnodigingen, huis opruimen, eten plannen, boodschappen, poetsen, mooie kleding voor zonen, … Het enige dat er al is: een nieuwe jurk voor mijzelf :). Gekregen van mijn moeder, als oppepper. Als ik volgende zondag tranen met tuiten huil, zal het tenminste in een nieuwe, fuchsia jurk zijn:

http://www.houseofdots.nl/index1.php/summerdresses/sophia-raspberry.html?SID=ea5dfb635b329dc1d3b025919189ff1a

… ik het aanbod van de cultuurcentra in de buurt eindelijk eens heb bekeken, bedacht dat het niet voor alleenstaande moeders verzonnen is allemaal (14 euro voor een ticket, beseffen die dat daar minstens 12 euro babysit bij komt!?). En ik heb een soortement plan bedacht om een man te zoeken om mee naar het toneel/een tentoonstelling/de film/… te gaan, plan (H)ART. 🙂 Nu nog twijfelen of ik het ga uitvoeren, want het plan heeft wat Amélie Poulain-allures en ik weet niet of dat in het echte leven werkt :).

… waarin Babyzoon plots alleen stond. Alleen. Verdorie, jongen, je moet nog tien maanden worden.

… waarin Kleuterzoon gevorderde kleuterkuren tentoon spreidde, maar ook een heel mooie krab gemaakt had van plasticine.

… waarin ik de linguine van de site van Dille & Kamille eindelijk getest heb, compleet met olijvencrème en al. Geweldig. Met zus. Ook geweldig.

… waarin ik een kwartier op de bank heb gezeten met een youtubefilmpje van LuckyTV wat ik heerlijk vond. En toen heb ik me afgevraagd waarom ik een bank heb, aangezien ik er maar een kwartier per drie maanden in zit, en de bank verder lijkt te dienen voor mijn kinderen om er hun neus aan af te vegen. Eén van mijn principes is trouwens: ga NOOIT op een bank zitten bij een jong gezin. Je weet zo dat daar in gekotst wordt, melk gemorst, in tijden van potjestraining geplast of erger, dat je op de koekjeskruimels zit en op het zand dat uit haren van kleuters is gevallen. En als de ouders van het gezin in kwestie nog één van hun kinderen bij zich op de kamer hebben, is de bank ook de seksplek. Gegarandeerd(tenzij ze een heel slecht slapertje hebben of de knip niet goed geneest ;)) . Dus: een stoel is prima, beter voor de rug. Geloof me, zo’n smoesje moet je achter de hand houden.

… waarin ik me veel vragen stel over ijkpunten in het leven, over wat nog absoluut is behalve de liefde voor de kinderen. Bijvoorbeeld samen zijn met iemand, een man hebben lijkt zo’n ideaal, maar ik ken eigenlijk geen enkel koppel waarmee ik zou willen ruilen, dus misschien valt dat ideaal al bij al nog mee en moet ik maar eens maar wat gaan maken van mijn single status dan een beetje verlangend naar de overkant te kijken.

… waarin ik me afvroeg of ik deze blog moet blijven schrijven. Ik vind het fijn en ben zo dankbaar om de reacties, maar soms denk ik ook dat ik maar wat zit te zeuren en dat het geen meerwaarde heeft, behalve dat ik eens een ei kwijt kan.

Heb een mooi weekend, jullie daar. Vind iets om dankbaar om te zijn, daar, in jullie ‘hier & nu’.