Blessing in disguise

In een tijdschrift, kwam ik het begrip ‘blessing in disguise‘ tegen. Dat sluit wel aan bij lieve reacties en verhalen van mensen, bij wat ik de afgelopen posts heb gedeeld. En ook bij hoe ik mijn situatie soms al ervaar. Als ik heel rustig ben en kalm naar de situatie kijk, weet ik dat het beter is zoals het nu is. (Maar euh, goede disguise, hoor…)

Een mooie bijwerking van heel de situatie, is dat ik na jarenlange energieproblemen, waarvoor ik ongeveer heel de biowinkel heb leeg gekocht (van koninginnebrij tot spirulina en alles daartussen), allerlei therapeuten en dokters over heb geraadpleegd, plots merk dat ik energiek en krachtig ben. Niet altijd, maar wel als ‘basisgevoel’. Blijkbaar was mijn partner een soort parasiet. Een vampier die mijn energie gulzig op zoog. En nu hij weg is, kan ik mijn energie investeren in wat voor mij belangrijk is, in mijn kindjes, in mijn huishouden (o, leve dat opgeruimd gevoel), in mijn werk (o, leve het perfect voorbereid zijn op vergaderingen en besprekingen!).

En uiteraard leer ik. Daarom: een lijstje van de dingen die ik heb mogen leren de afgelopen maanden :).

Ik heb geleerd dat:

  1. Dat ik sterker ben dan ik dacht. Veel sterker.
  2. Dat er mensen zijn die voor me zorgen en op wie ik kan rekenen. Veel meer dan ik dacht.
  3. Dat ik twee kinderen op 25 minuten in bed kan stoppen, met avondritueel.
  4. Dat ik vijf keer per dag met mijn moeder kan bellen en altijd veel te vertellen heb.
  5. Dat de band tussen mij en de kinderen ijzersterk is en dat ik een goede moeder ben (aantal dagen dat ik ze niet in bad heb kunnen doen en geen warm eten heb kunnen maken de afgelopen twee maanden: 1)
  6. Dat ik niet veel ben, heb en doe, maar wel genoeg.
  7. Dat je een week kan doorkomen met 5,27 euro op je rekening. Echt. 1,5 week ook als het echt moet.
  8. Dat de babysit blijkbaar in staat is al haar vriendinnen op te bellen (blijkt uit het geheugen van de telefoon) tijdens het oppassen op twee kinderen, terwijl ik met mijn twee kinderen en het zorgen dat ze niet verongelukken in huis, mijn handen dubbel en dik vol heb. Wat heeft die zestienjarige dat ik niet heb?
  9. Dat ik eigenlijk heel goed weet wat ik wil en wie ik ben.
  10. Dat, als ik ooit nog eens een relatie heb, ik mijn grenzen zal bewaken als een leeuwin en dat ik nooit meer begrip toon voor dingen die me schade berokkenen. Ik zeg: nooit.